Νέα

Τα έλκη του διαβητικού ποδιού (DFU) είναι μια καταστροφική επιπλοκή του σακχαρώδους διαβήτη, που επηρεάζει περίπου το 15~25% των διαβητικών ασθενών κατά τη διάρκεια της ζωής τους.Η παθοφυσιολογία των DFU είναι πολυπαραγοντική.Παρά τις εξελίξεις στην φροντίδα των τραυμάτων, την αποφόρτιση και τη διαχείριση των λοιμώξεων, οι ασθενείς με αγγειογένεση είναι πολύ πιο πιθανό να μην έχουν την κατάλληλη θεραπεία.Οι αρθρώσεις των κάτω άκρων παραμένουν η κύρια αιτία ακρωτηριασμού των κάτω άκρων..

Το περίπλοκο περιβάλλον τραύματος στις DFU χαρακτηρίζεται από επίμονη φλεγμονή, κακή διάχυση ιστών και εξασθενημένους μηχανισμούς κυτταρικής αποκατάστασης.Αυτό το άρθρο παρουσιάζει μια κλινική περίπτωση στην οποία η χειρουδοθεραπεία (ιατρική θεραπεία με βδέλλες) χρησιμοποιήθηκε ως συμπληρωματική θεραπεία για ένα χρόνιο έλκος του ποδιού που προκαλείται από διαβήτη, με αποτέλεσμα βελτιωμένα αποτελέσματα επούλωσης.

Παρουσίαση κλινικής περίπτωσης

Ένας 58χρονος άνδρας με ιστορικό 12 ετών διαβήτη τύπου 2 παρουσιάστηκε με μη θεραπευτικό έλκος στο πλάτος του δεξιού ποδιού του.Το έλκος ήταν παρόν για οκτώ μήνες, παρά τη συνήθη φροντίδα.Συμπεριλαμβανομένης της τακτικής αποσύνδεσης, αποφόρτισης με πλήρη κορμό, προηγμένα επίδεσμα για την κατακράτηση υγρασίας και συστηματικά αντιβιοτικά για διαλείπουσες λοιμώξεις.2 cm × 20,8 εκατοστά στην αρχική εκτίμηση, με ινώδη βάση, μέτρια έκχυση, και περιβάλλουσες υπερκερατωτικές άκρες.

Ο ασθενής είχε καλά ελεγχόμενη γλυκόζη αίματος (HbA1c 7, 2%) αλλά παρουσίαζε σημάδια περιφερικής νευροπάθειας (μείωση της αίσθησης του μονοειδούς) και μειωμένο παλμό των ποδηλάτων.8Η διαβούλευση για αγγειακή χειρουργική επέμβαση επιβεβαίωσε ότι η επαναγγειοποίηση δεν ήταν ενδείκνυται εκείνη τη στιγμή.

Προσέγγιση της θεραπείας

Μετά από ενημερωμένη συγκατάθεση και διεπιστημονική συζήτηση, η ομάδα φροντίδας πληγών ξεκίνησεΣυμπληρωματική χειρουδοθεραπείαΤρεις έως τέσσερις ιατρικές βδέλλες (Χιρούδο ΒερμπάναΟι ασθενείς έλαβαν πέντε συνεδρίες σε διαστήματα μιας εβδομάδας.

Όπως απεικονίζεται στο διάγραμμα μηχανισμού, οι βιοδραστικές ουσίες στο σάλιο της βδέλλας στοχεύουν σε πολλαπλούς παθολογικούς παράγοντες στην επούλωση της DFU:

• Αντιφλεγμονώδης δράση:Μεταμόρφωση της τοπικής φλεγμονής για τη μείωση της βλάβης των ιστών

• Βελτίωση της διαπερατότητας των ιστών:Ενισχυμένη διάχυση οξυγόνου και θρεπτικών ουσιών στο κρεβάτι της πληγής

• Προώθηση της τοπικής κυκλοφορίας:Αυξημένη ταχύτητα ροής αίματος και μικροαγγειακή διάχυση

Χρησιμοποιήθηκαν τυπικά μέτρα ελέγχου των λοιμώξεων, συμπεριλαμβανομένων προφυλακτικών αντιβιοτικών (λεβοφλοξασίνη 500 mg ημερησίως κατά τη διάρκεια της περιόδου θεραπείας) και αυστηρά αποστειρωμένης τεχνικής.Οι επιδέσμες εκφόρτωσης και αποθήκευσης υγρασίας διατηρήθηκαν καθ' όλη τη διάρκεια της.

Κλινική έκβαση

Ο ασθενής παρουσίασε προοδευτική βελτίωση κατά τη διάρκεια της περιόδου θεραπείας πέντε εβδομάδων:

• Εβδομάδα 1:Μείωση του ερυθρού αίματος και του οίδεματος στο περίπλασμα· αισθητά μειωμένη έκχυση

• Τετάρτη εβδομάδα:Η ινώδης βάση μετατράπηκε σε υγιές κοκκώδες ιστό· τα περιθώρια της πληγής έδειξαν επιθηλιποίηση

• Εβδομάδα 5:Μέγεθος έλκους μειωμένο σε 1,1 cm × 0, 8 cm (περίπου 90% μείωση από την αρχική τιμή)

• Εβδομάδα 8 (ακολούθηση):Επιτεύχθηκε πλήρες κλείσιμο της πληγής

Ο ασθενής δεν ανέφερε πόνο κατά τη διάρκεια ή μετά την εφαρμογή της βδέλλας.και δεν απαιτήθηκε χειρουργική επέμβαση.

Λεπτομερείς μηχανισμοί δράσης

Οι θεραπευτικές επιδράσεις που παρατηρήθηκαν στην περίπτωση αυτή μπορούν να αποδοθούν στη συνεργική δράση των βιοδραστικών ουσιών στο σάλιο της φαρμακευτικής βδέλλας, όπως περιγράφεται στην παρακάτω εικόνα:

Αντιφλεγμονώδης δράση

• Έγκλιν και αντιστασίνη:Αυτοί οι αναστολείς πρωτεάσης εξουδετερώνουν την ελαστάση, την κατεψίνη G και άλλους φλεγμονώδεις μεσολαβητές που διαιωνίζουν τη χρόνια φλεγμονή στα DFU

• Μείωση των προφλεγμονωδών κυτοκινών:Η τοπική εφαρμογή ρυθμίζει την φλεγμονώδη κατάρρευση, επιτρέποντας στην πληγή να μεταβεί από μια χρόνια φλεγμονώδη κατάσταση σε μια φάση επουλώσεως

Βελτίωση της διαπερατότητας των ιστών

• Υαλουρονιδάση:Καταρρέει το υαλουρονικό οξύ στο εξωκυτταρικό υπόστρωμα, μειώνει το οίδημα των ιστών και διευκολύνει τη διάχυση οξυγόνου, θρεπτικών ουσιών και θεραπευτικών παραγόντων στο κρεβάτι της πληγής

• Κολλαγονάση:Βοηθά στην αναμόρφωση του ινώδους ιστού, μαλακώνοντας τα υπερκερατωτικά περιθώρια και επιτρέποντας καλύτερη συστολή της πληγής

Προώθηση της τοπικής κυκλοφορίας

• Χιρούντιν:Ένας ισχυρός αναστολέας της θρομβίνης που αποτρέπει τη μικροθρόμβωση μέσα στο μειωμένο μικροαγγειακό σύστημα

• Αγγειοδιασταλτικά (στοιχίες παρόμοιες με την ισταμίνη, ακετυλοχολίνη):Προκαλεί τοπική αγγειοδιαστολή, αυξάνοντας την ταχύτητα ροής του αίματος και ενισχύοντας την παροχή οξυγόνου στις άκρες της ισχαιμικής πληγής

• Αναστολείς συσσωρεύσεως αιμοπεταλίων (σαρατίνη, καλίνη, απιράση):Μειώνει την μικροαγγειακή απόφραξη, βελτιώνοντας τη συνολική διάχυση ιστών

Αυτές οι συνδυασμένες ενέργειες αντιμετωπίζουν τρία βασικά εμπόδια για την επούλωση της DFU: επίμονη φλεγμονή, κακή διαπερατότητα ιστών και μικροκυκλοφοριακή ανεπάρκεια.

Σκεφτήματα για την Ασφάλεια και Περιορισμοί

Η ιρουδοθεραπεία σε διαβητικούς ασθενείς απαιτεί ειδικές προφυλάξεις:

• Κίνδυνος μόλυνσης:Οι ασθενείς με διαβήτη έχουν εξασθενημένη ανοσολογική απόκριση· συνιστάται έντονα η χορήγηση προφυλακτικών αντιβιοτικών

• Μολύνσεις τραύματος:Η εφαρμογή της βδέλλας θα πρέπει να περιορίζεται στο υγιές δέρμα γύρω από την πληγή και όχι απευθείας στο κρεβάτι του έλκους.

• Αιμορραγία:Οι ασθενείς που λαμβάνουν αντιφλεβαιοκροταφική ή αντιπηκτική θεραπεία απαιτούν προσεκτική αξιολόγηση.

• Ελέγχος της γλυκαιμίας:Ο κακώς ελεγχόμενος διαβήτης (HbA1c > 8, 5%) μπορεί να επηρεάσει την επούλωση ανεξάρτητα από τις συμπληρωματικές θεραπείες.

• Δεν υποκαθιστά τη συνήθη φροντίδα:Η αποφόρτιση, ο έλεγχος του γλυκαιμικού ρυθμού και η διαχείριση των λοιμώξεων παραμένουν θεμελιώδεις

Σε αυτή την περίπτωση, ο σταθερός γλυκαιμικός έλεγχος του ασθενούς και η τήρηση της κατάργησης του φορτίου συνέβαλαν στο ευνοϊκό αποτέλεσμα.

Συζήτηση

Αυτή η περίπτωση δείχνει ότι η χειρουδοθεραπεία, όταν ενσωματώνεται σε ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα φροντίδας πληγών, μπορεί να επιταχύνει την επούλωση των χρόνιων δυτικών έλκων στα πόδια.Οι πολυστόχοι μηχανισμοί αντιφλεγμονώδειςΗ piεριβαλλόενη εpiιpiεριpiοίηση των piεριβαλλόενων piεριβαλλόενων piεριβαλλόενων piεριβαλλόενων piεριβαλλόενων piεριβαλλόενων piεριβαλλόενων piεριβαλλόενων piεριβαλλόενων piεριβαλλόενων piεριβαλλόενων piεριβαλλόενων piεριβαλλόενων piεριβαλλόενων piεριβαλλόενων piεριβαλλόενων piεριβαλλόενων piεριβαλλόενων piεριβαλλόενων piεριβαλλόενων piεριβαλλόενων piεριβαλλόενων piεριβαλλόεντων piεριβαλλόενων piεριβαλλόενων piεριβαλλόενων piεριβαλλόενων piεριβαλλόενων piεριβαλλόενων piετικών pi

Ενώ οι τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές της χειρουδοθεραπείας για τις DFU λείπουν, η βιολογική πιθανότητα είναι ισχυρή.και αυτή η περίπτωση προσθέτει στο αυξανόμενο σώμα των κλινικών παρατηρήσεων που υποστηρίζουν τον δυνητικό ρόλο τουΗ μελλοντική έρευνα θα πρέπει να επικεντρωθεί σε τυποποιημένα πρωτόκολλα, βέλτιστη συχνότητα θεραπείας και μακροπρόθεσμα αποτελέσματα.

Συμπεράσματα

Η ιρουδοθεραπεία μπορεί να χρησιμεύσει ως πολύτιμη συμπληρωματική θεραπεία για προσεκτικά επιλεγμένους ασθενείς με χρόνιους διαβητικούς έλκους στο πόδι που δεν ανταποκρίθηκαν στη συνήθη φροντίδα.Όταν εφαρμόζεται υπό ιατρική επίβλεψη με κατάλληλο έλεγχο λοιμώξεων και επιλογή ασθενών, μπορεί να ενισχύσει την επούλωση τραυμάτων μέσω των αντιφλεγμονωδών, βελτιώσεων της διαπερατότητας των ιστών και των μικροκυκλοφοριακών επιδράσεων.Η αυτοεφαρμογή εκτός κλινικού περιβάλλοντος δεν είναι κατάλληλη και συνεπάγεται σημαντικούς κινδύνους..

Κλειδιά:ιριδοθεραπεία, έλκος του διαβητικού ποδιού, χρόνια επούλωση τραυμάτων, μικροκυκλοφορία, αντιφλεγμονώδη, διαπερατότητα ιστών

Αναφορά (για επαγγελματικό πλαίσιο):
Η παρούσα έκθεση περιπτώσεων βασίζεται στους καθιερωμένους μηχανισμούς της ιρουδοθεραπείας και στην κλινική βιβλιογραφία σχετικά με τις συμπληρωματικές θεραπείες για τα έλκη του διαβητικού ποδιού.Αρμστρονγκ DG, κ.λπ. Πληγές του διαβητικού ποδιού: μια ανασκόπηση. JAMA. 2023.